Vanwege het overlijden van Otto en Jos Buikema beindigen wij na 22 jaar de Sheltiestem.

32 jaar geleden, toen bij ons de eerste sheltie in huis kwam, wisten we nog niet in wat voor wereld we terecht kwamen. Dit bleek de kynologische wereld te zijn, en dat is toch echt een wereldje op zich. . Je had de sheltievereniging waar een heleboel onvrede heerste onder diverse leden, waaronder Otto. Op een gegeven moment nam Otto het initiatief om verschillende liefhebbers bij elkaar te roepen om zelf het heft in handen te nemen, en dit was het begin van de Sheltiestem. In het begin gesponsord door Jos en Otto gingen we aan de slag. En als je iets aan Otto kon toevertrouwen, was dat dit wel. Hij zorgde voor de PR, schreef diverse mensen aan voor een advertentie, ging de drukkerijen af om zo goed en goedkoop mogelijk een mooi blad te voorschijn te toveren. En het resultaat mocht er zijn, er kwam een prachtige Sheltiestem tevoorschijn. Het blad verscheen 4 x per jaar. Otto typte thuis alle kopie, rangschikte alles, plaatste er foto’s bij, kortom alle lay-out was in die begintijd in handen van Otto. Dit deed hij met veel liefde voor het blad. Maar alleen het blad was niet voldoende, de lezers, en dat werden er in de loop van de tijd een heleboel, wilden ook dat de stem gezellige dagen ging organiseren. Jos en Otto gaven gehoor aan deze oproep, dus de Stemdagen werden een feit. En gezelligheid was altijd troef deze dagen. Jos had ook niet stilgezeten en had allerlei sheltie-hebbedingen om zich heen verzameld, dus het winkeltje Onder de luifel was een feit. Maar alleen het blad was niet voldoende voor Otto, hij wilde de mensen ook graag iets meegeven over hun hondjes. Dus er kwamen speciale uitgaven voor sheltieliefhebbers en fokkers van de hand van Otto,. Een kleine greep hieruit ”De schildklier in gezondheid en in ziekte, Erfelijke afwijkingen, Het hondengenoomproject, De voortplanting En dracht, en zo nog veel meer moeilijke onderwerpen. Otto deed research,beschreef het in dagelijkse taalgebruik,en het werd een must voor sheltiemensen om zo’n special bij je sheltie boeken te hebben! Ook kwam de brochure ‘de sheltie, een hond om te hebben’ uit de pen van Otto. Heel veel eigenaren die voor het eerst een sheltie in huis haalden kregen dit boekwerk van hun sheltiefokker mee, zodat ze de pup goed en gezond groot konden laten worden. De laatste jaren ging het allemaal niet zo goed meer met de gezondheid, het autorijden werd moeilijker, en Otto zag er steeds meer tegenop om de dagen te bezoeken. Bij de laatste stemdagen dagen waren Jos en Otto afwezig, en hun afwezigheid bleef niet onopgemerkt. Dat merkte Jos wel aan de reacties die ze de dagen daarna kreeg van de mensen, ze werden node gemist! Doordat er bij meer stemredaktieleden gezondheidsproblemen optraden, werd besloten om na 22 jaar de stekker er uit te trekken. We wilden niet doorgaan zonder Jos en Otto, want het was hun Stem, en zonder hun medewerking zou het de Stem niet meer zijn. Gelukkig hebben we tot het laatst toe fijn contact gehouden met elkaar. En Otto, namens het hele Sheltiestemteam, alle 550 stemlezers en hun familie wil ik je bedanken voor alle wijsheid en sheltieweetjes die je ons geleerd hebt in de loop der jaren. Maar je belangrijkste tip was altijd: geniet van je hondje! Otto, Bedankt.